ღრმა წყალი

პატარა უესლის მშვიდი ფასადები და უსაზღვრო სახლი მხოლოდ მზერას იფარავს. ვიკისა და მელინდას ელეგანტური ქორწინება ცარიელი რიტუალია, სადაც ტკივილი მხუთავი ღიმილებით იკრიფება. მათი უცნაური შეთანხმება – მისი ღია რომანები, მისი მუდმივი ტოლერანტობა – დროის ბომბაა ელეგანტური სარეცელის ქვეშ. როდესაც მელინდას ახალი, ზომიერად უსიამოვნო საყვარელი ჩნდება, ზედაპირზე ნელი ტალღები იწყებენ მორევად ტრიალს. ვიკის წყნარი დაკვირვება ნაცრისფერ ტონებში იშლება, ყოველი ჟესტი იმპულსური ძალის მატარებელი ხდება. ეს არის ფსიქოლოგიური თრილერის მორიგეობა, სადაც საყვარელი არა სიყვარულის, არამედ ძალაუფლებისა და საკუთარი თავის დაკარგვის საბაბია. ყოველი ფრაზა ორმაგი დნმით არის დატვირთული და ყოველი მშვიდი საღამო შეიძლება ტრაგედიის პროლოგი გახდეს.