ტელმა უნივერსიტეტის ზღურბლზე დგება, მარტო ცხოვრების პირველი ნაბიჯები მორცხვად გადადგმული. იგი თავს იკავებს მავნე ჩვევებისგან, მაგრამ ვერაფერს უპირისპირებს ანიას მიმართ აღვლენილ ვნებას. ეს ცეცხლი მასში ბნელ, მიძინებულ იმპულსებს აღვიძებს. როცა ანია უკვალოდ ქრება, ტელმა თავისი უდანაშაულობის ნიღბის ქვეშ საშინელ ჭეშმარიტებას ხედავს: იქნებ სწორედ მან მოუმზადა გზა ამ გაუჩინარებას?