ებიგეილი (Abigail)

ქუჩის ბნელ კუთხეში, ფულის სანაცვლოდ, ხელშეკრულება იდება. პროფესიონალი გამტაცებლების მცირე დაჯგუფებას ევალება მარტივი, ერთი შეხედვით, დავალება: უბრალო პატარა გოგონა უნდა გაიტაცონ და ღამის წყვდიადში მიიყვანონ დანიშნულ ადგილამდე. ყველაფერი გეგმისამებრ მიდის – სიჩუმე, სისწრაფე, უხეში ძალა. გოგონა, შეშინებული და მოუსვენარი, მათი ტყვეა. მაგრამ როდესაც ისინი იზოლირებულ, მიტოვებულ მამულში ჩადიან, რათა გამოჩენამდე დრო გაატარონ, რეალობა იღვიძებს. კარები თავისთავად იკეტება. ფანჯრები რკინის ფიცრებით იკრავს. ისინი არ არიან მსხვერპლნი – ისინი მოწყვლადი მონადირეები არიან, ხოლო მათი ნადავლი უკვე აღარ ჰგავს უმწეო ბავშვს. ბნელ კორიდორებში მხოლოდ მისი ჩუმი, დაუდევარი ნაბიჯები ისმის. ჭეშმარიტება ნელ-ნელა იშლება, როგორც მოწამლული ჭურვი. ამ ადგილის მბრძანებელი არ არის ადამიანი. და ის პატარა გოგონა, რომელიც მათ მოატანეს, არის უძველესი ბნელების მემკვიდრე. ახლა ისინი არიან მისი სათამაშოები, ჩაკეტილი ლაბირინთში, სადაც ყოველი ჩრდილი შეიძლება იყოს უკანასკნელი. გამტაცებლებმა უნდა გაერკვნენ, თუ როგორ უნდა დაძლიონ არა მხოლოდ ზე-ბუნებრივი მტერი, არამედ ერთმანეთში გაღვივებული უნდობლობა და შიში, რათა გაქცევის ერთი შანსი იპოვონ – მზე ამოდგებამდე.